မ်က္ရည္ တဥဟာ
သမိုင္းတခုပါ ပဲ

မင္း အဲ့ဒီေနရာမွာ
ငုတ္တုတ္ ထိုင္ေနဆဲလား

ေတာင္တန္းမ်ား အျဖစ္
တြန္႕ေခါက္ သြားခဲ့ရဲ့

ပင္လယ္သမုဒၵရာၾကီးမ်ား အျဖစ္
ခ်ိဳင့္ခြက္ သြားခဲ့ရဲ့

‘ ဒီမိုး ေမွာင္တုန္း ေမာင္ ပုန္းပါရေစ ခင္ -’
သံစဥ္ ႏြဲ႕ခဲ့ရဲ့

လူ႕ယဥ္ေက်းမွဳကို
ဂူထဲကေန စ ေရတြက္ခဲ့ၾကတယ္။

သတိ မမူေတာ့
ဂူကို မျမင္မိခဲ့ဘူး။

လိမ့္စီးသြားတဲ့ မ်က္ရည္ ဥ
ျပန္လု မသိမ္းႏိုင္ခဲ့ဘူး။

ခင္ဗ်ားက ပထ၀ီ လို႕ဆိုရင္
က်ဳပ္က သမိုင္းလို႕ေျပာမယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့
ႏိုင္တဲ့သူသာ သိမ္းၾကံဳး ယူငင္သြားေလရဲ့။ ။

ခင္ေအာင္ေအး
၃၊ ေမ၊ ၂၀၁၂ ဖရာ့ပရာဒင္၊ ဘန္ေကာက္ ၁၀း၅၃ နာရီ